Tokom potonjeg vijeka govori se o zaboravljenoj, zabranjenoj i prepravljanoj istoriji zato što se istina nije uklapala u ideološke šeme i interes moćnika. U Crnoj Gori znamo i za ozloglašeno nasljeđe, podobne i nepodobne teorije i autore. Pretenzije velikih sila u XIX vijeku i shvatanje istorije kao instrumenta političkog uticaja našli su svoje epigone na jugoistoku Evrope zanesene svojim autističnim nacionalističkim snom. Gotovo svi su, skupa, krojili mape na kojima za Crnu Goru nije bilo mjesta: bila je sredstvo realitzacije tuđeg interesa.
(Iz uvodnih napomena)
