Pri započinjanju bavljenja nekom idejom po pravilu se polazi od dviju stvari: od kratkoga određenja njezina značenja i od naznake klice iz koje je nikla, odnosno od objašnjenja društveno-istorijskih pretpostavki koje su njenu pojavu učinile mogućom ili nužnom. Prvo je potrebno da bi se otklonio svaki nesporazum o čemu je rijeć, a drugo da bi se znalo da ideje, „kad vrijeme za njih sazrije”, izniknu kao trava „i nema te sile koja bi ih zadržala u zemlji”.
Ideja socijalizma, generalno, pripada tzv. „lijevom uklonu, kako se kolokvijalno nazivaju sva filozofska, ideološka, aksiološko-psihološka, etička i socijalno-politička učenja i opredjeljenja u društvenome razvoju za koja se smatra da su slobodnija, smjelija i po sadržajima novija i progresivnija od onih koja ,, se temelje na logici status quo-a, po pravilu bliskoj raznim konzervativcima povlašćenim društvenim slojevima.
(Iz autorovog uvoda)
