Mark Mazover nas je prije nekoliko godina podsjetio na to da je „od trenutka kada je počeo da se koristi, termin Balkan predstavljao mnogo više od geografskog pojma. Ovaj termin, za razliku od drugih koji su se prije njega koristili za označavanje istih teritorija, opterećen je negativnim konotacijama vezanim za nasilje, divljaštvo i primitivizam, i to u tolikoj mjeri da je teško pronaći sličan slučaj.“ Ali, dok su nam sam Mazover, a sa njim i drugi istoričari, objašnjavali da sve to u najvećem dijelu predstavlja konstrukciju zasnovanu na predrasudama, što bi se moglo reći o jednom istorijskom periodu kao što je fašistička i nacistička okupacija, u kome su nasilje i najsuroviji mogući rat nametnuti ili doneseni na tu teritoriju spolja? Tokom posljednjih petnaest godina istorijsko poznavanje fašističkog okupacionog sistema na Balkanu značajno se razvilo. Složeno i bogato istraživanje Federika Godija o okupaciji Crne Gore u kome se autor koncentriše na jedan aspekt koji je u studijama Često bio zanemarivan ili potcjenjivan, predstavlja značajan korak naprijed sa metodološkog stanovišta. Ono nije samo popunilo postojeću prazninu, nego je u izvjesnom smislu i ukazalo na moguće puteve daljeg istraživanja.
(Iz Predgovora)
