Crna Gora i njena istorija bile su predmet interesovanja i istraživanja mnogih autora, posebno istoričara, iz čega su nastajale brojne studije i monografije, urađeni brojni radovi i doktorati. Međutim, naša država nije još dobila kompletnu istorijsku monografiju kakvu zaslužuje njeno hiljadugodišnje trajanje. Brojni istraživači su koristili originalnu građu i rukopise, ali je predmet njihovog interesovanja isključuje poziciju žena u istorijskim tokovima crnogorskog naroda.
Ovaj rad je pisan na osnovu istorijske građe i relevantne literature, sa pogledom na ulogu i doprinos istaknutih žena uu crnogorskoj svjetovnoj i duhovnoj istoriji. Ovo tim prije što je njihova uloga stavljana na margine „muške“ događajne istorije i često zanemarivana. Doduše, o ovoj temi je pisano, iako nedovoljno, uzgredno, zbog čega je polazna tačka za nastavak ovog rada, osvijetljavanje doprinosa žena u crnogorskom trajanju i postojanju. Iako ova tema zaslužuje da se nađe u fokusu naučnih istraživanja, s obzirom da je uloga i doprinos žene u svim događajima, posebno ratovima je nemjerljiv, i da su ove heroine bile uvijek spremne da podmetnu svoja leđa radi dobra porodice i zemlje. Mnogo ih je poznatih, ali više bezimenih, pa u obradi i predstavljanju u ovoj knjizi su našle mjesto samo one najpoznatije – vladarke, plemkinje i princeze, koje su učestvovale u stvaranju Crne Gore i crnogorske istorije u svakom pogledu. To su žene koje su u određenim okolnostima bile i vladarke ili savladarke, počev od prve crnogorske dinastije Vojislavljevića, preko Balšića, Crnojevića i Petrovića. Dalje, od Kosare do Ksenije, pokušali smo da popunimo prazninu u istoriografiji, jer žena u Crnoj Gori to zaslužuje. Nažalost, nedostatak sačuvane arhivske građe predstavljao je problem da se svakoj od njih da mjesto u crnogorskoj istoriji koje im pripada. Bili su nam od pomoći pisani spisi, testamenti, memoari, zapisi i natpisi, pisma, izvještaji, književni spomenici. Veoma je bilo bitno dobiti predstavu o mentalitetu i životu žena koje su živjele u različitim vremenskim epohama, njihovoj ulozi i rangu. Svaka od ovih žena dobila je mjesto u ovoj knjizi, koliko se moglo dobiti informacijja o njihovom mjestu u porodici, udjelu u životu zemlje, njenom statusu, ulozi u duhovnom životu i politici u njihovom vremenu i događajima u njemu.
U određenim slučajevima koristili smo se uporednim analizama kroz književnu i kritičku optiku uzora i modela radi otkrivanja nacionalne pripadnosti i strukture u djelovima koji su integrativni za sve narode.
Jedno je sigurno, da je svaka od žena opisanih u ovom radu dala doprinos istoriji Crne Gore, rukovođene državnom, kulturnom i teološkom ideologijom. Dakle, ovdje je riječ o ličnostima i događajima državne, crkvene i kulturne istorije, njihovom životu, državničkom, svetačkom, njihovoj ljepoti, hrabrosti, požrtvovanju, staranju o zemlji i narodu.
Crna Gora se može i mora ponositi svojim ženama i njihovom ulogom u stvaranju crnogorske istorije.
Uostalom, đe još ćerku zovu sine, osim u Crnoj Gori?!
(Iz autorovog predgovora)
Božidar Šekularac je rođen 1944. godine u Gornjim Selima (Kurikućama), Berane. Diplomirao je 1972. godine na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, a postdiplomske studije, u trajanju od 4 semestra, završio je na Filozofskom fakultetu u Zadru, 1978. godine i time stekao akademski stepen magistra iz područja povijesnih znanosti . 1985. godine je odbranio doktorsku disertaciju u Zadru i stekao zvanje doktora humanističkih znanosti iz područja povijesnih znanosti.
Tokom svog radnog vijeka prošao je sva naučna i akademska zvanja, bio je pomoćnik ministra prosvjete i nauke – Sektor za nauku i univerzitet, direktor Republičkog Zavoda za školstvo SR Crne Gore i direktor Istorijskog instituta Crne Gore.
Dobitnik je velikog broja značajnih priznanja i nagrada, među kojima su najznačajnije: Povelje DANU; Insignije DANU; Nagrada oslobođenja Berana za 2000. godinu; Diploma opštine Berane 21. jul; Priznanje Istorijskog instituta RCG, povodom 60 godina „Zapisa i Istorijskih zapisa“; Spomenica Manastira Hilandara, 1985. godine; Nagrada „Dragan Kujović“, koju dodjeljuje „Prosvjetni rad“ za poseban doprinos ovom listu i obrazovanju u crnogorskom školstvu (2011). Tokom svog bogatog stvaralačkog rada objavio je 34 knjige i preko 400 naučnih radova, priloga i stručnih tekstova u časopisima, zbornicima radova i listovima, domaćim i međunarodnim.
Knjiga Žitije Sv. Petra Cetinjskog je na Sajmu knjiga proglašena za izdavački poduhvat godine (1997).
Za doprinos afirmaciji rumunskog naroda, 2018. godine, postao je počasni građanin rumunske zajednice Vojvodine i dobitnik zlatne medalje Rumunske akademije nauka i umjetnosti.
Godine 2019. dobio je Trinaestojulsku nagradu, najveće državno priznanje, za knjigu Crna Gora u doba Crnojevića.
