I dalje je sporno kad su se kao moć na Istoku, podrazumijevajući Ilirikum, pojavili Skiti: arheološki nalazi vezuju njihove tragove za najstarija grčka svjedočenja, Homera, hesioda i Ktesiju, nezaobilazne Eratostenove fragmente, a to su početak i prva polovina I milenijuma prije nove ere. Gotovo svi, istorija i arheologija, zanemaruju, da li namjerno, vođeni predrasudama koje je nametnulo hrišćansko biblijsko tumačenje stvaranja svijeta, pisane izvore od epohe ranog helenizma do kraja ranog srednjeg vijeka, naročito relativno obiman korpus takozvanih istorija od početka stvaranja svijeta u kojima su se ogledali i objektivni hrišćanski hroničari, latinski, grčki i armejski, koji su na uvidu imali danas u nepovrat izgubljene manuskripte i izvornu građu; na drugoj strani su korpusi, uglavnom u fragmentima, istorijskih tekstova drevnih blisko i srednjoistočnih civilizacija, prevashodno egipatski i haldejsko-mesopotamski, koji potvrđuju najstarije helenske, ali kao vrijeme nastanka Skitskog carstva navode, i to jednoglasno, razmeđe IV i III milenijuma prije nove ere, doba kad se pojavljuje začetak imperijalne strukture budućeg faraonskog Egipta.
(Iz uvodnog teksta)
