mm. – (Biblioteka : Kultura i istorija). – Tiraž 600.
Prvi sukob Slovena i Germana počinje sa stvaranjem franačko-germanskog saveza na čelu sa Dagobertom I kad Veneti i Dervan, duks gornjodunavskih Srba, opustoše Tiringiju i zabrane franačkim trgovcima slobodno kretanje preko svojih teritorija – time odbacujući sporazum o „prijateljstvu dok je svijeta i vijeka“ između imperatora Heraklija i Franaka sklopljen 631. godine. Ishod rata ponovo je Langobarde na Italikumu stavio pod skitsko-sarmatsko-slovensku vojnu komandu na Ilirikumu. Počinje preraspodjela snaga unutar skitsko-sarmatskog svijeta: 632. počinje sukob između Avara i Bugara za vlast nad Panonijom, koji se pretvara u građanski rat na slovenskim prostorima. Avari su pobjednici i sa Slovenima stvaraju savezno federalno kraljevstvo s tri prijestonice: u Sirmijumu, Saloni i Diokleji, dok je sjedište Crkve Avarske u Lješu, a pomorska komanda i centralna administracija u Baru. Veneti iste godine kreću u pohod dolinom Rajne i stižu do Ardena: slijedi razgraničenje franačko-germanskog saveza i federalnog Sarmatskog Kraljevstva koje se prostire od Baltika do južnih obala Jadranskog mora, luka Drača i Lješa (danas Albanija). Te 632. godine počinje prvo utvrđivanje granica između skitsko-sarmatskog i germanskog i keltskog svijeta ‒ slovenski svijet odbacuje hrišćanstvo. Justinijanov akt iz 535. godine precizira da su Akvilejski patrijarhat osnovali Evropski Sarmati i skitski Veneti. Akvilejski patrijarhat je 626. godine donio odluku da episkopija u Kotoru bude stalni posrednik u saveznoj crkvi arijan- skih Langobarda i neomanihejskih iliričkih Slovena.
751. godine počinje raspad iliričko-italičkog administrativnog i vjerskog jedinstva utemeljenog na dosljednom antipapstvu, a 766. u Orleanu, nekadašnjoj prijestonici alanske države u Galiji, Pipin održava sabor svih franačkih vođu oglašavajući kraj sarmatsko-slovenskog prisustva u Galiji. 774. u Italiji izbija kratkotrajni langobardsko-slovenski rat. Proces obnove Zapadnog Rimskog Carstva ubrzava rastakanje, nikada monolitnog, nekadašnjeg skitsko-sarmatskog a sad slovenskog svijeta: na istoku se pojavljuje nova sila, Ruski duksat, u srednjoj Evropi počinje preuređenje Kraljev- stva Sarmatije koje počinje da se naziva Poljska. Sarmatija teži da u svojoj federaciji zadrži slovenska balkanska kraljevstva i obnovi sporazum svih slovenskih vladara o jedinstvenoj državi obnarodovan 770. (771?) na skupu u prijadranskom gradu Dalmi, na koji je Karlo Veliki odgovorio 774. oglašavajući kraj langobardske vlasti u Italiji, utvrđujući franačke granice na sjevernim Apeninima. Tokom avarsko-franačkih ratova za granice 788. godine Karlo Veliki poražava alijansu Langobarda, Avara i Slovena na prilazima Beneventu. Patrijarhat u Akvileji, nadležan za Sarmatiju, Germaniju i keltske zemlje, nikada nije pripadao konstantinopoljskoj zajednici patrijarhata, i počeo je da se urušava kada je Rim, preko Franačke države, počeo da hristijanizuje germanske i keltske narode ‒ zemlje Veneta bile su jedina podrška Akvileji.
Tome prethodi razdoblje haosa u Vizantiji. Imperator Lav III 722. godine donosi edikt kojim se Veneciji zabranjuje da se miješa u izbor akvilejskog patrijarha i njegovih episkopa, utirući put ikonoklastičkoj vizantinizaciji svih akvilejskih episkopija ‒ proglašava se suverenost crkve grčkog obreda. Nova odluka, o zabrani svetih slika, 730. godine ponudila je mir (neo)manihejskoj Skitskoj crkvi i ikonoklastičkim islamu i judaizmu. …
Autor (Iz Rezimea)
